Heiligenmedailles.nl
medaillegraveurs deze pagina
AP, Karo, C.D.F, JB, P.Cham, F.V.D, Dufoin, Elie Pellegrin, Penin
Collectie ABCD
A
Albertus de Grote (ook Magnus of van Regensburg) op, Keulen Duitsland; bisschop & theoloog; † 1280.
Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste geleerden van de middeleeuwen en droeg indertijd de eretitel ‘doctor universalis’. Hij schreef niet alleen over filosofische en theologische kwesties, maar ook over vraagstukken uit de natuurkunde, astronomie, scheikunde en aardrijkskunde. Zijn werk beslaat achtendertig delen (Parijse editie van Borgnet, 1890-1898).
Hij werd in 1931 door paus Pius XI heilig verklaard en tot kerkleraar uitgeroepen.
Hij wordt vereerd als patroon van natuurkundigen en van studenten in natuurwetenschappen en theologie.
Hij wordt afgebeeld in dominicaner habijt; als bisschop met mijter en staf; met pen of schrijfveer en boek in de hand (geleerde).
Aloysius van Gonzaga sj, Rome Italië; jezuïetenstudent & verpleger pestlijders; † 1591.
Hij is patroon van Castiglione delle Stiviere en Mantua; van de jeugd, studerende jeugd, van studenten; zijn voorspraak wordt ingeroepen tegen oogkwalen en de pest; patroon van beroepskeuze.
Hij wordt afgebeeld in toog en superplie; met een witte lelietak (kuisheid); stralenkrans om het omlaag kijkend hoofd (volgens de overlevering zou hij steeds met neergeslagen hebben gelopen om te vermijden de blikken te kruisen van vrouwen); in zwijm vallend aan de voeten van zijn biechtvader; de eerste communie ontvangend uit handen van Sint Carolus Borromeus; met kruisbeeld; doodshoofd en kroon aan zijn voeten; vorstelijke onderscheidingstekens; gesel bij hem of in zijn handen (de kwellingen die hij zich aandeed).
St Aloysi * St Aloysi Bid voor Ons (latijn) Maria Wonderdadige * O Maria voor ons verwekt zonder verval (Latijn) 41 x 30 mm
Annette Pelras
Annette Pelras De Carjarc Martyre * Geboren in Cajarc op 17 juni 1760 en onthoofd in Parijs op 17 juli 1794 (levering is 17 juli), werd ze op 27 mei 1906 zalig verklaard door paus Sint Pius X.
Karmelietes van de gemeenschap van de ongeschoeide karmelieten van Compiègne en beschermd door het hof van de koning van Frankrijk, weigerde haar kloosterkleed op te geven en met 15 van haar zussen kwam ze om op het schavot.
St Anna
Anna van Jeruzalem, Palestina; Jezus’s oma van moeders zijde, tezamen met Joachim, haar man en Jezus’ opa; † 1e eeuw
Sint Anna wordt afgebeeld met Maria en kleinkind Jezus (Anna te Drieën of Annatrits (in het Duits ‘Anna Selbstdritt’ geheten); soms met haar hele familie (tot achtentwintig personen); in groene (hoop) of rode mantel (liefde); met een of meer boeken; haar kind onderwijzend; de bijbel lezend. De Heilige Anna is de patrones van vele kerkgebouwen, kapellen, ziekenhuizen, scholen en andere (meestal) Rooms-katholieke instellingen.
O MARIA VAN ONBEVLEKTE ONTVANGENIS, BID VOOR ONS..SANTE ANNE JERUSALEM 30 x 27 mm
Sainte-Anne-de-Beaupré (Canada)
In Sainte-Anne-de-Beaupré staat een basiliek die gewijd is aan Sint Anna, de moeder van de Maagd Maria en beschermheilige van onder anderen de zeelieden het oudste bedevaartsoord in Noord-Amerika! Het heiligdom verwelkomt al meer dan 350 jaar mensen uit alle lagen van de bevolking. Dit gerenommeerde bedevaartsoord is gewijd aan Sint Anna, de grootmoeder van Jezus. Ontdek de geschiedenis via talrijke artistieke meesterwerken in de Basiliek.
Sint-Anna, de Maagd Maria en het kindje Jezus.
Onze Lieve Vrouw van La Salette
Onze Lieve Vrouw van La Salette ( Frans : Notre-Dame de La Salette ) is een Mariaverschijning die in 1846 door twee Franse kinderen, Maximin Giraud en Melanie Calvat, plaatsvond in La Salette-Fallavaux,Frankrijk.
De Verschijning. Op zaterdag 19 september 1846, rond 15.00 uur, twee jonge herders, Mélanie Mathieu (of Mélanie Calvat), net geen vijftien jaar oud, en Maximin Giraud (soms Mémin genoemd, en per ongeluk Germain), elf jaar oud, bewaakten hun kuddes op een berg nabij het dorp La Salette-Fallavaux. Die avond zeiden ze tegen hun meesters dat ze een dame in tranen hadden gezien die met hen had gesproken. Weduwe Pra (ook bekend als weduwe Caron), minnares van Mélanie, dacht dat ze de Heilige Maagd hadden gezien en de kinderen werden aangespoord alles aan de priester van La Salette te vertellen. Ze deden het de volgende dag, zondagochtend. De priester huilde van emotie, maakte aantekeningen en beschreef opnieuw in tranen wat hem in zijn preek was verteld.
Onze Lieve Vrouw Van Celles Ariège
Een verschijning van de Maagd Maria. De eerste kapel van Notre-Dame de Celles werd in de 17e eeuw gebouwd op de plaats waar de Maagd Maria verscheen aan een jonge 15-jarige boer. Op 28 mei 1686 reciteerde de jonge Jean Courdil al lopend zijn rozenkrans, toen hij zichzelf voorafgegaan zag door een duif die hem naar een jong meisje leidde, in het wit gekleed. Ze onthult hem dat zij de Heilige Maagd is. Ze stopt bij een fontein en vraagt hem om de dorpelingen te waarschuwen hun leven te veranderen en zich te bekeren na ongeregeldheden in het dorp Celles. Na Jean’s getuigenis waren veel dorpelingen geraakt door zijn oproep en kwamen naar het toneel met een groot verlangen naar bekering. Zes weken later verschijnt de Maagd nog een laatste keer aan Jean Courdil, in zijn kamer, om hem te vertellen over haar tevredenheid over de bekering van de dorpelingen en verzekert ze hem dat “de fontein goed zal zijn ”.
Genezingen
Vervolgens getuigden verschillende mensen uit de menigte die ging bidden en het water uit de fontein dronk van ontvangen genezingen.
Een kapel
Negen jaar later werd op de plaats van de verschijning een oratorium gebouwd, waarna in het midden van de 19e eeuw de huidige kapel werd gebouwd. In de loop van de tijd is het verschillende keren gerenoveerd.
H. Antonius
Antonius van Padua (oorspronkelijk Fernando van Coïmbra) ofm, Italië; kerkleraar; † 1231.
Sint-Antonius van Padua is een van de populairste heiligen van de Kerk! Hij is de beschermheilige van verloren voorwerpen, de armen en reizigers en zijn naam wordt vaak gekozen als bevestigingsnaam.
Antonius van Padua als patroon van verloren zaken
Antonius van Padua is bij uitstek de patroon van de verloren voorwerpen. Een bekend rijmpje zingt: “Heilige Antonius, beste vrind; maak dat ik mijn [hier verloren voorwerp invoegen] vind.”
Antonius wordt afgebeeld in bruine franciscaner pij; met lelie (maagdelijkheid) en een boek waarop het Christuskind zit. Het verhaal zegt namelijk dat hij, toen hij al ernstig verzwakt was, zich had laten overhalen om zich op het landgoed van een bevriende graaf, Tiso, te laten verzorgen. Op een avond zag Tiso door de kieren van Antonius’ kamertje een zeer fel licht schijnen. Vrezend dat er brand was, gooide hij de deur open. Daar zag hij tot zijn verbijstering Antonius staan met een stralend kind op zijn arm. Van dat kind kwam het felle licht af. Toen even later alles weer gewoon was, vroeg Antonius aan zijn vriend hier nooit met iemand over te praten. Dat beloofde Tiso, maar achtte zich van die belofte ontslagen na Antonius’ dood.
Een van de meest geliefde heiligen; zijn afbeeldingen en standbeelden zijn overal te vinden. Op 16 januari 1946 uitgeroepen tot Kerkleraar. Sint-Antonius is de patroonheilige van verloren voorwerpen, de armen en reizigers.
H. Antonius/H. Franciscus 23 x 19 mm
H. Antonius/H. Franciscus 28 x 20 mm
Amadour van Rocamadour (ook van Quercy), Frankrijk; † 1e (of 2e of 3e?) eeuw.
In 1166 werd onder de Onze-Lieve-Vrouwekerk van het huidige Rocamadour, ten noord-oosten van de Franse plaats Cahors, een gaaf lijk gevonden. Onmiddellijk begonnen de gissingen wie dit geweest zou kunnen zijn. Omdat de plek bekend stond onder de naam Rocamadour, veronderstelde men, dat het een kluizenaar geweest moest zijn, die van de rotsige eenzaamheid had gehouden en daarom Rocamator of Rocamadour had geheten (= ‘liefhebber van rotsen’). De plaatsnaam ging dus terug op een verder onbekende kluizenaar uit onheuglijke tijden.
De middeleeuwse volksvroomheid van de 13e eeuw bedacht dat hij tot de eerste leerlingen van Jezus behoord moest hebben en tezamen met Lazarus, Maria Magdalena, Martha en nog enkele leerlingen vanuit het Heilige Land meegekomen moest zijn naar deze streken. Sinds de 14e eeuw maakte de legende hem tot de echtgenoot van de heilige Veronica († 1e eeuw; feest 4 februari). Na de dood van zijn vrouw zou hij naar Frankrijk gekomen zijn en zijn laatste levensjaren gesleten hebben als kluizenaar die van de eenzaamheid in de rotsen hield. Weer een eeuw later ging het verhaal, dat men hier te doen had met de tollenaar Zacheus, die door Jezus bekeerd was (Lukas 19,01-10).
Geschiedkundig gesproken schijnt slechts vast te staan dat het om een kluizenaar gaat uit de 2de of 3de eeuw.
Verering & Cultuur
Zijn graf werd een drukbezocht bedevaartsoord. Vanaf het eind van de 14e eeuw zijn er beeldjes en pelgrimsinsignes van Amator in omloop, waarop hij wordt afgebeeld in gezelschap van Veronica.
Hij is patroon van Rocamadour.
Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand
Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand, soms ook Onze-Lieve-Vrouw van Bijstand en Victorie, is een titel van Maria, die in verband staat met een Byzantijnse icoon met dezelfde naam. De icoon is sinds het einde van de 15e eeuw in Rome, maar is mogelijk van oudere datum. Bij rooms-katholieken is de beeltenis zeer populair. In de Oosterse Orthodoxe kerk is de afbeelding bekend onder de naam Theotokos van de PASSIE (letterlijk: Godbaarster van de Passie), in het Russisch Strasdnaia.
De icoon beeldt de Maagd Maria af in een donkerrood gewaad met een blauwe mantel en sluier. Aan de linkerzijde is de aartsengel Michaël te zien. Hij draagt de lans en spons als voorwerpen van Jezus’ kruisiging. Aan de rechterzijde is de aartsengel Gabriël afgebeeld met een 3-kruis en spijkers.
Het is een icoon van het zogenaamde Hodegetria-type, waarbij Maria naar haar zoon wijst. Het Jezuskindje voorvoelt zijn lijden en wendt zich al tot zijn moeder om zich te laten troosten. De uitdrukking van de maagd is plechtig en gericht op de kijker in plaats van naar haar zoon.
Opvallend is ook dat de sandaal van Jezus loszit. Dit verwijst naar een woord van Johannes de Doper die zei dat hij niet waard was om Jezus’ sandaal los te maken. Een andere, meer volkse uitleg is dat Maria schrikt van de boodschap van beide engelen over het komende lijden van het Kind. De schok van de schrikbeweging doet de sandaal van het voetje schieten.
Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand/Heilig Hart 40 x 21 mm
Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand/H.Alphonse 27 x 21 mm
Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand/H. Joseph met Kind Jesus 26 x 19 mm
23 x 19 mm
Notre-Dame-des-Anges (Canada)
De kapel Notre Dame des Anges, gelegen op de tweede top van de Maures op 768 m, is een oase van rust voor iedereen, bezoekers, wandelaars en pelgrims. Boven het Maures-bos, bestaande uit kastanjebomen, kurkeiken en zeedennen, strekt het panorama zich uit tot aan de haven van Toulon.
Deze kapel werd in 1844 herbouwd en het altaar werd op 5 juli 1853 ingewijd. Bij de ingang bevindt zich een kloostergang met kamers bestemd voor pelgrims. Het dateert uit 1900 en vormt het enige overblijfsel van de poging tot uitbreiding van de kapel in 1857.
27 JUIN 1926 22 x 18 mm
Alfonso Maria de’ Liguori
De heilige kerkleraar Alfonsus Maria de’Liguori (1696-1787) is de stichter van de Redemptoristen. Hij was moraaltheoloog en bisschop
Alfonso Maria werd op 27 september 1696 in Marianella nabij Napels geboren als zoon van edelman Giuseppe Liguori en diens echtgenoot Anna Maria Caterina Cavalieri. In 1713 promoveerde hij tot doctor in het burgerlijk en kerkelijk recht en ging de advocatuur in. Na het verliezen van een belangrijke rechtszaak kwam hij tot het inzicht dat God hem tot het priesterschap had geroepen. In 1726 werd hij priester gewijd.
Alfonso stichtte de Congregatie van de Allerheiligste Verlosser (CSsR). De leden van deze gemeenschap noemden zich redemptoristen. Zij stelden zich ten doel de Blijde Boodschap aan armen te verkondigen.
Alfonso wijdde zich geheel en al aan de volksmissie en aan het schrijven van moraaltheologische werken. Zijn leer concentreerde zich op de genade van de zondevergeving. Hij huldigde het standpunt van het aequiprobabilism
Van 1762 tot 1775 was Alfonso bisschop van het Zuid-Italiaanse diocees Sant’Agata dei Goti in het koninkrijk Napels. Hij stierf op 1 augustus 1787 in het redemptoristenklooster van Pagani, waar hij ook begraven ligt.
Paus Pius VII verklaarde hem zalig op 15 september 1816. Paus Gregorius XVI verklaarde hem heilig op 26 mei 1839. Sint Alfonsus werd in 1871 door Pius IX uitgeroepen tot Kerkleraar. Sinds 1950 is hij de patroon voor biechtvaders en moraaltheologe
